Edward Makula
Biografia
Edward Makula (4 lipca 1930 – 15 stycznia 1996) był polskim pilotem szybowcowym. Zwyciężył w klasie otwartej na Szybowcowych Mistrzostwach Świata w Argentynie w 1963 r. i był wicemistrzem świata w tej klasie w 1960 r. na szybowcu Zefir 2. Był także czterokrotnym mistrzem Polski (1957, 1965, 1966, 1978) i siedmiokrotnym rekordzistą świata oraz siedemnastokrotnym rekordzistą Polski. Pełnił funkcje sędziego międzynarodowego w sporcie szybowcowym i instruktora.
W 1946 r. rozpoczął szkolenie szybowcowe i uzyskał kategorię A i B pilota szybowcowego. W 1947 r. podwyższył uprawnienia do kategorii C. Ukończył cywilną Szkołę Pilotów i Mechaników w Ligocie Dolnej. W latach 1948–1949 spełniał warunki do Srebrnej Odznaki Szybowcowej. W 1950 r. ustanowił dwa rekordy Polski, a z nawigatorem Zbigniewem Radowiczem zajął trzecie miejsce w XI Krajowych Zawodach Lotniczych. Uzyskał uprawnienia instruktora szybownictwa i prowadził wykłady z zakresu szybownictwa wyczynowego.
W 1951 r. zdał egzamin maturalny, rozpoczął studia w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej w Katowicach i po ich ukończeniu w 1955 r. wyjechał do Indii z polską wyprawą szybowcową. Za udział w wyprawie odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 1957 r. został członkiem Zarządu Aeroklubu Śląskiego i Szybowcowej Kadry Narodowej; za wybitne osiągnięcia otrzymał Medal Tańskiego. W 1958 r. uzyskał dyplom magistra inżyniera mechanika na Politechnice Śląskiej w Gliwicach.
W 1960 r. zdobył tytuł wicemistrza świata w Kolonii, a także otrzymał Złoty Medal za Wybitne Osiągnięcia Sportowe. W 1961 r. ukończył kurs pilotażu śmigłowcowego i w lutym 1963 r. w Argentynie zdobył tytuł Szybowcowego Mistrza Świata. W 1965 r. zakończył pracę jako pilot sanitarny i przeszedł do PLL LOT; w 1970 r. brał udział w Szybowcowych Mistrzostwach Świata w Marfie, zajmując piąte miejsce w klasie otwartej.
Po zakończeniu kariery latał jako pilot a pod koniec pracy zawodowej także jako nawigator na samolotach Ił-62M; brał udział w lotach pasażerskich nad biegunem północnym. W 1994 r. został wyróżniony Złotym Medalem Aeroklubu Polski. Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie. Krewny Jerzego Makuli.