Florian Ludwik Śmieja
Biografia
Florian Ludwik Śmieja urodził się 22 sierpnia 1925 roku w Kończycach, dzisiejszej dzielnicy Zabrza. Podczas okupacji wywieziony został do pracy przymusowej w niemieckiej Meklemburgii, a pod koniec wojny przebywał w Belgii, skąd po wyzwoleniu wstąpił do brygady generała Stanisława Maczka.
Po wojnie kontynuował przerwaną naukę w Szkocji, zdał maturę i uzyskał licencjat z literatury w Cork. Jerzy Pietrkiewicz zaproponował mu asystenturę w King’s College w Londynie, podczas której Śmieja uzyskał magisterium z iberystyki (do 1955) i obronił doktorat w 1962 roku na pracach dotyczących Antonio de Ledesmy i rozwoju religijnego konceptu.
Wykładał w London School of Economics, na University of Nottingham, a od 1969 roku na University of Western Ontario w Londonie w Kanadzie, dokąd przeniósł się z rodziną. Od 1965 był członkiem Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Jego badania koncentrowały się na literaturze baroku, hiszpańskich motywach w kulturze polskiej i teatrach religijnych w języku hiszpańskim; wskazał zbieżności teorii Baltasara Graciana z poetyką Macieja Kazimierza Sarbiewskiego.
Należał do grupy emigracyjnych poetów wokół pism Merkuriusz Polski i Kontynenty, które współtworzył. Współpracował także z Kulturą, Wiadomościami i Związkowcem. Po przemianach ustrojowych publikował w Odrodzie, Poezji, Śląsku, Tygodniku Powszechnym i Więzi. Jego tłumaczenia literatury hiszpańskiej ukazywały się nakładem Wydawnictwa Literackiego. Debiutował zbiorem Czuwanie u drzwi w 1953 roku.
Opracował przekłady m.in. Gustavo Adolfo Bécquera, Juana Ramón Jiménez, Camilo José Celi, Luisa Martín-Santos, Garcíi Lorki i Mariano Azuela oraz wydał Poezje arabsko-andaluzyjskie. W latach 1991–1997 prowadził gościnnie zajęcia na iberystyce Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Opolskiego. Swoje archiwum literackie podarował Uniwersytetowi Rzeszowskiemu.
Żoną była Zofia Poniatowska; mieli cztery dzieci. Zmarł 4 września 2019 roku w Mississauga.